طبق دادههای این انجمن، تولید این محصولات نسبت به سال ۱۴۰۳ که ۱۲.۸۵۶ میلیون تن بود، ۱.۱ درصد کاهش داشته است.
تعریف محصولات فولاد بلند
محصولات فولاد بلند به محصولات فولادیای گفته میشود که طول آنها بهطور قابل توجهی از ابعاد مقطع آنها بیشتر است. این محصولات شامل موارد زیر هستند:
- میلگرد
- مفتول (وایر راد)
- مقاطع تجاری
- انواع پروفیلها (تیرآهن I، نبشی، ناودانی)
- ریلهای راهآهن
این محصولات معمولاً از طریق نورد گرم شمش یا بیلت در کارخانههای نورد تولید شده و سپس طی فرآیندهایی مانند خنککاری، صافکاری و برش به طول مشخص آماده میشوند.
میلگرد و مفتول بیشترین سهم تقاضا را دارند و عمدتاً در بخش ساختوساز و زیرساخت استفاده میشوند؛ از جمله در مسلحسازی بتن، حصارکشی، تولید میخ، کابل و توری. مقاطع تجاری در سازههای فلزی، اتصالات و کاربردهای عمومی مهندسی استفاده میشوند. ریلها و مقاطع سنگین نیز در راهآهن، پلها و ماشینآلات سنگین کاربرد دارند.
در سطح جهانی، محصولات فولاد بلند حدود یکسوم مصرف فولاد نهایی را تشکیل میدهند و ارتباط مستقیم با روند شهرنشینی و چرخههای ساختوساز دارند. استفاده از میلگردهای میکروآلیاژی و پرمقاومت موجب افزایش مقاومت لرزهای و کاهش مصرف مواد شده است. همچنین واحدهای کوچک تولید فولاد با کوره قوس الکتریکی معمولاً این محصولات را از ضایعات تولید میکنند که ردپای کربنی کمتری دارد.
وضعیت کلی صنعت فولاد ایران
طبق آمار انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، تولید کل فولاد کشور در سال ۱۴۰۴ با وجود محدودیتهای انرژی، با رشد ۶.۲ درصدی همراه بوده و به ۳۲.۱ میلیون تن رسیده است؛ رقمی معادل تولید سال ۱۴۰۲.
با این حال، تولید کل محصولات فولادی کشور ۱.۸ درصد کاهش داشته است.
در مقابل، تولید آهن اسفنجی (DRI) بیشترین رشد را در زنجیره فولاد داشته و ۱۶ درصد افزایش یافته است. تولید گندله و کنسانتره سنگآهن اما تقریباً ثابت مانده است.
بر اساس این گزارش، افزایش تولید آهن اسفنجی در کنار ثبات مواد اولیه نشاندهنده تشدید کمبود خوراک در واحدهای احیای مستقیم است. همچنین بخشی از ظرفیت تولید آهن اسفنجی به دلیل خسارتهای ناشی از جنگ سوم (بیش از ۱۴ میلیون تن ظرفیت) متوقف شده است.
تولید بیلت و اسلب در سال ۱۴۰۴ نیز روند متفاوتی داشته است؛ بیلت ۳.۸ درصد رشد کرده اما اسلب رشد ۱۰.۲ درصدی داشته است. با این حال، آسیب به برخی واحدهای اسلب باعث اختلال در توازن زنجیره فولاد تخت شده و نیاز به واردات اسلب و ورق گرم را افزایش داده است.
جایگاه ایران در صنعت فولاد جهان
ایران در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۲ میلیون تن فولاد خام تولید کرده و در جایگاه دهمین تولیدکننده بزرگ فولاد جهان قرار گرفته است.
همچنین تولید آهن احیای مستقیم (DRI) در ایران حدود ۳۷ میلیون تن بوده که نزدیک به یکچهارم تولید جهانی را تشکیل میدهد.
با وجود این ظرفیت، صنعت فولاد ایران با چالشهایی مانند تحریمها، محدودیتهای انرژی، تورم داخلی و اختلالات ناشی از درگیریهای نظامی روبهرو بوده است.
تولید جهانی فولاد
بر اساس گزارش انجمن جهانی فولاد (WSA)، تولید جهانی فولاد در ژانویه ۲۰۲۶ با کاهش ۶.۵ درصدی به ۱۴۷.۳ میلیون تن رسیده است.
در همین دوره:
- چین: ۷۵.۳ میلیون تن (کاهش ۱۳.۹٪)
- هند: ۱۵.۱ میلیون تن (افزایش ۱۰.۵٪)
- آمریکا: ۷.۱ میلیون تن (افزایش ۳.۳٪)
- کره جنوبی: ۵.۶ میلیون تن (افزایش ۵٪)
- ژاپن: ۶.۸ میلیون تن (کاهش ۰.۵٪)
- برزیل: ۲.۷ میلیون تن (کاهش ۱.۴٪)
- آلمان: ۳.۱ میلیون تن (افزایش ۱۵٪)
- روسیه: ۵.۵ میلیون تن (کاهش ۷.۴٪)
- ترکیه: ۳.۴ میلیون تن (افزایش ۵.۸٪)
این دادهها نشان میدهد که در حالی که تولید جهانی در ابتدای ۲۰۲۶ کاهش یافته، ایران روندی افزایشی را تجربه کرده و جایگاه خود را در میان تولیدکنندگان بزرگ تثبیت کرده است.
