بسکتبال نوجوانان، مخصوص حرفه‌ای‌هاست

MohammadReza AbeshAhmadLou
7 دقیقه مطالعه

وقتی King Bacot در ترکیب اصلی دبیرستان Petersburg High School در مسابقه قهرمانی ایالت ویرجینیا وارد زمین شد، سالن پر از تماشاگر بود و مربیانش کت‌وشلوارهای زرشکی ست پوشیده بودند.

کینگ از قبل به فضای بسکتبال سطح بالا عادت کرده بود. او چندین پیشنهاد جذب از مدارس NCAA Division 1 دارد، یک مدیر برنامه دارد و بیش از ۱۰۰ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام. او پیشنهادهای تبلیغاتی (endorsement) دریافت کرده و برای تورنمنت‌های مختلف بسکتبال، تمرین‌ها و جلسات تمرینی با مربیان NBA به سراسر کشور سفر کرده است.

او همچنین یک دانش‌آموز سال اول دبیرستان ۱۵ ساله است.

آخرین باری که Petersburg قهرمان شد ۵۲ سال پیش بود؛ زمانی که خبرنگاران سراسر کشور مجذوب ستاره ۱۹ ساله و ۲٫۱۰ متری‌شان به نام Moses Malone شده بودند. مالون پس از دو فصل قهرمانی بدون شکست، مسیر بسکتبال دانشگاهی و حرفه‌ای را تغییر داد و با قراردادی ۷ ساله و ۳ میلیون دلاری به تیم Utah Stars در لیگ ABA رفت و به اولین بازیکن مدرن تبدیل شد که مستقیماً از دبیرستان به سطح حرفه‌ای جهش کرد.

کینگ در سن پایین چیزهای زیادی هست، اما او «موزس مالون» نیست. حتی در تیم خودش هم ستاره اصلی نبود؛ آن عنوان متعلق به لاترل آل‌موند (Latrell Allmond)، دانش‌آموز سال آخر و بازیکن منتخب McDonald’s All-American بود که به Oklahoma State می‌رود. در بازی قهرمانی، آل‌موند ۱۵ امتیاز، ۸ ریباند و ۴ بلاک ثبت کرد و تیمش با نتیجه ۵۶–۳۵ مقابل Lake Taylor پیروز شد. کینگ تنها ۹ امتیاز گرفت، در حالی که بیشتر در نقش بازی‌سازی و رساندن توپ به هم‌تیمی‌های تهاجمی‌اش بود. بعضی گزارش‌ها حتی نام او را در خلاصه بازی نیاوردند.

اما کینگ هنوز نیازی به افسانه شدن ندارد. او که یکی از بازیکنان برتر کلاس ۲۰۲۹ دبیرستان محسوب می‌شود، از هم‌اکنون وارد یک شبکه حرفه‌ای‌وار از شهرت، فرصت و تعهد شده است. او به همراه مربی جدید تیم، تای وایت (Ty White)، به Petersburg آمد؛ مربی‌ای که هم سابقه قهرمانی دبیرستانی دارد و هم مدیر یک تیم قدرتمند AAU به نام Team Loaded است که استعدادهای نوجوانش را به برنامه جدید Petersburg آورده است.

در فصل مسابقات، کینگ می‌گوید ساعت ۶ صبح به تمرین می‌رود، به مدرسه می‌رود، دوباره تمرین می‌کند و حدود ساعت ۱۰ شب به خانه برمی‌گردد. او حتی زمانی که در راهنمایی بود، در مراسم‌های خیریه و پخش هدایا شرکت می‌کرد و امضا می‌داد. حالا در حال مذاکره برای امضای قرارداد تبلیغاتی پولی با یک برند بزرگ کفش است.

مادرش، جویا باکوت (Joya Bacot) می‌گوید: «تلفن همیشه زنگ می‌خورد. ممکن است از طرف مدرسه‌ها باشد، ممکن است از طرف برندها باشد، یا هر کسی که بخواهد کینگ بخشی از برنامه‌شان باشد.»

برای یک ستاره نوجوان مثل کینگ، فاصله‌ای که زمانی موزس مالون باید بین تیم دبیرستانی و بسکتبال حرفه‌ای طی می‌کرد، حالا به مجموعه‌ای پیوسته از مسیرهای هم‌پوشان تبدیل شده است. در گذشته بازیکنان باید سال‌ها به‌عنوان آماتور تجربه کسب می‌کردند—بسکتبال دبیرستان و AAU، سپس ورود به یک برنامه دانشگاهی بدون درآمد، و بعد شاید انتخاب در NBA یا رفتن به لیگ‌های خارجی.

اما اکنون این مسیر فروپاشیده است. طی یک دهه گذشته، بازیکنان دانشگاهی حق دریافت درآمد از اسپانسرها، حمایت مالی و سهمی از درآمد ورزشی را به دست آورده‌اند. هم‌زمان، جابه‌جایی گسترده بازیکنان از طریق پورتال انتقال NCAA باعث شده بازیکنان مرتب بین تیم‌ها حرکت کنند. بسکتبال دانشگاهی حالا عملاً یک ورزش حرفه‌ای است و بهترین بازیکنان آن درآمدهای شش یا هفت رقمی دارند.

موضوع نام، تصویر و شباهت (NIL) آن‌قدر عادی شده که رویدادهایی مانند NIL Summit به دانشجویان-ورزشکاران اجازه می‌دهد با مدیران اجرایی، اینفلوئنسرها و دیگر افراد دیدار کنند تا درباره NIL و سایر فرصت‌های توسعه حرفه‌ای بیشتر یاد بگیرند. NIL Summit / USA Today Network / Reuters

سطح پایین‌تر بسکتبال هم به همین شکل دگرگون شده است. بازیکنانی که هنوز در دوره دبیرستان هستند، اکنون مانند دانشجویان دانشگاهی ممکن است واجد شرایط امضای قراردادهای پرسود «نام، تصویر و شباهت» (NIL) باشند. استعدادهای برتر یا نزدیک به برتر می‌توانند مسیر ستاره شدن و کسب تجربه را در مجموعه‌ای رو‌به‌گسترش از برنامه‌ها دنبال کنند: نه فقط AAU و دبیرستان‌های سنتی، بلکه مدارس آماده‌سازی متمرکز بر بسکتبال و حتی آکادمی‌های ورزشی تمام‌وقت.

در حالی که قوانین دقیق از ایالت به ایالت متفاوت است و همه دبیرستان‌ها نمی‌توانند قرارداد NIL ارائه دهند، امروزه رایج شده است که بازیکنان نه‌تنها دبیرستان خود را تغییر دهند، بلکه حتی بین ایالت‌ها جابه‌جا شوند؛ همه در جست‌وجوی بهترین برنامه بسکتبالی که بیشترین توجه مربیان دانشگاهی، بهترین امکانات و بیشترین درآمد را فراهم کند.

Tyran Stokes، که به‌عنوان برترین استعداد کلاس دبیرستان ۲۰۲۶ شناخته می‌شود، طی چند سال اخیر در ساحل غربی آمریکا چندین بار جابه‌جا شده و در سه دبیرستان مختلف طی چهار سال درس خوانده است؛ در حالی که طرفداران در Reddit عملکرد او را زیر ذره‌بین می‌برند و رسانه‌های ملی درباره تصمیم نهایی‌اش برای دانشگاه بحث می‌کنند.

AJ Dybantsa — که فصل اول و احتمالاً تنها فصلش در Brigham Young University را با ۳۵ امتیاز در شکست دور اول NCAA به پایان رساند — دوران دبیرستان خود را در چند ایالت مختلف گذراند: از ماساچوست به کالیفرنیا و سپس یوتا، جایی که سال آخرش را در Utah Prep گذراند و گزارش شد ۶۰۰ هزار دلار درآمد دریافت کرده است.

برادر بزرگ‌تر کینگ، Armando Bacot Jr.، سه سال در Trinity Episcopal شهر ریچموند بازی کرد و سپس برای سال آخر به آکادمی IMG در فلوریدا منتقل شد تا برای دانشگاه آماده شود. او سپس به دانشگاه University of North Carolina رفت؛ جایی که تا فینال ملی پیش رفت، به بهترین ریباندگیر تاریخ تیم تبدیل شد و قراردادهای اسپانسری قابل توجهی نیز دریافت کرد.

فوروارد دانشگاه کارولینای شمالی، Armando Bacot Jr.، در حال شوت‌زنی از بالای سر فوروارد دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی، DJ Burns Jr.، است. کینگ با تماشای برادرش آرماندو و والدینشان که با جنبه‌های تجاری بسکتبال دست‌وپنجه نرم می‌کردند، بزرگ شد. Scott Kinser / USA Today Sports / Reuters
تگ شده:
توسط:سی ان ان
این مقاله را به اشتراک بگذارید