نیکول کیدمن این بار نقشی متفاوت را پذیرفت و پیش از فروش رکوردشکن یک مجسمه ۱۰۷ میلیون دلاری از کنستانتین برانکوشی، مقابل دوربینهای کریستیز ظاهر شد.
نیویورک — شامگاه دوشنبه، حراجخانه کریستیز تنها در مدت ۴۰ دقیقه بیش از ۶۳۰ میلیون دلار آثار هنری فروخت و رکوردهای تازهای را برای جکسون پولاک و کنستانتین برانکوشی به ثبت رساند. این حراج در ادامه شب با ثبت رکوردهای بیشتر و فروش نزدیک به ۴۹۰ میلیون دلار دیگر به پایان رسید.
بخش نخست این فروش ۱.۱ میلیارد دلاری در نیویورک، شامل ۱۶ اثر از مجموعه مشهور اس. آی. نیوهاوس بود؛ غول رسانهای فقیدی که مالک شرکت «کنده نست» و بخش بزرگی از روزنامهها و شبکههای محلی آمریکا بود.
این چهارمین باری بود که کریستیز آثاری از مجموعه نیوهاوس را به بازار عرضه میکرد، اما برای نخستین بار از نیکول کیدمن در یک ویدئوی تبلیغاتی بهره گرفت. در این ویدئو، کیدمن در مواجههای آزاد و شاعرانه با نیمتنه طلایی «دانائید» اثر برانکوشی ظاهر میشود؛ اثری که از همان ابتدا بهعنوان یکی از ستارههای اصلی حراج شناخته میشد.
به گفته کریستیز، این ویدئو بر اساس فیلمی از من ری در دهه ۱۹۳۰ و با حضور هنرمند سوررئالیست «لی میلر» ساخته شده بود. اگرچه این تبلیغ همانند آگهی مشهور و وایرال AMC با بازی کیدمن فراگیر نشد، اما بار دیگر نشان داد که او برای ایفای هر نوع نقشی آمادگی کامل دارد.
مجسمه «دانائید» در نهایت با احتساب کارمزدها به قیمت ۱۰۷.۶ میلیون دلار فروخته شد و تقریباً از همان آغاز مزایده، رکورد پیشین برانکوشی در حراجها ــ ۷۱.۲ میلیون دلار ــ را پشت سر گذاشت.
همچنین یکی از نقاشیهای شاخص سبک «دریپ» جکسون پولاک، که نمونههای بسیار معدودی از آن در این ابعاد در مالکیت خصوصی باقی مانده، با تشویق حاضران به قیمت ۱۸۱.۲ میلیون دلار فروخته شد و به گرانترین اثر شب تبدیل گشت.
این رقم بهمراتب بالاتر از رکورد پیشین پولاک در سال ۲۰۲۱، یعنی ۶۱.۲ میلیون دلار، بود؛ و او این موفقیت را بدون کمک نیکول کیدمن به دست آورد.
به گفته سارا فریدلندر، از مدیران بخش هنر مدرن و معاصر کریستیز، کمپینهای تبلیغاتی مبتنی بر چهرههای مشهور تنها یکی از روشهای معرفی این فروش بوده است. او تأکید کرد که هدف، ایجاد رویکردهای نوآورانه در ارائه آثار هنری است، بهویژه زمانی که با آثار شاخص و استثنایی مواجه هستند.
در کنار این آثار، نامهایی چون پابلو پیکاسو، پیت موندریان، آنری ماتیس، خوان میرو، جاسپر جانز، اندی وارهول و رابرت راشنبرگ نیز در موفقیت این مجموعه نقش داشتند. به عنوان یک مجموعه تکمالک، تنها مجموعه مرحوم پل جی. آلن توانسته است فروش بیشتری در حراج ثبت کند؛ مجموعهای که در سال ۲۰۲۲ در یک شب به رقم ۱.۵ میلیارد دلار رسید.
مجموعه نیوهاوس نیز با کمک توماس مایر، مشاور هنری و حراجگذار سابق، وارد بازار شد؛ فردی که نقش کلیدی در هدایت این مجموعه به سوی حراج داشت.
اما طبق گزارش نیویورک تایمز، بخشی از ماجرا به فضای زندگی نیز برمیگشت؛ زیرا ویکتوریا نیوهاوس، همسر مجموعهدار فقید، تصمیم به کوچکسازی زندگی خود گرفته بود. او به این روزنامه گفته بود: «دیگر جوانتر نمیشوم و احساس میکنم زمان آن رسیده که زندگیام را سادهتر کنم.»
در سطح کلان، بازار هنرهای گرانقیمت با محوریت کریستیز و ساتبیز طی یک سال گذشته تلاش کرده است پس از دورهای از فروشهای ناپایدار و عدم قطعیت اقتصادی جهانی، دوباره به روند رشد بازگردد. هر دو خانه حراج با تمرکز بر مجموعههای تکمالک قدرتمند، از جمله مجموعههای پل آلن، لئونارد ای. لودر و پائولین کارپیداس، تلاش کردهاند آثار کمیاب نقاشان قرن بیستم را وارد بازار کنند.
فروش دوشنبه کریستیز همچنین شامل سه اثر مهم از مجموعه آژنس گاند، رئیس پیشین موزه هنر مدرن نیویورک، بود که رکورد جدید ۹۸.۴ میلیون دلاری را برای مارک روتکو ثبت کرد.
در همین حال، ساتبیز نیز هفته گذشته آثاری به ارزش ۱۶۶.۳ میلیون دلار از مجموعه رابرت مینهین، دلال هنری فقید، به حراج گذاشت.
به نظر میرسد این استراتژی اشتهای خریداران میلیاردر را تحریک کرده است، اما موفقیتهای اخیر لزوماً به معنای بهبود پایدار و بلندمدت بازار نیست. به گزارش Artnet، حداکثر حدود ۳۰ «نهنگ» در بازار وجود دارد — یعنی بزرگترین خرجکنندگان — که قدرت دارند یک حراج بزرگ را کاملاً موفق یا ناموفق کنند. و همانطور که رکورد ۲۳۶.۴ میلیون دلاری گوستاو کلیمت در پاییز گذشته نشان داد، یک اثر ستارهای و تعیینکننده میتواند کل بازار را بالا بکشد و نوسانات یا تردیدهای پنهان را موقتاً پوشش دهد.
با این حال، فروشهای عصر دوشنبه که شامل ۴۸ اثر قرن بیستم خارج از مجموعه نیوهاوس نیز بود، قدرت و توانایی مجموعهداران را بهخوبی نشان داد. حدود ۲۰ هزار بازدیدکننده پیش از حراج از آثار در کریستیز دیدن کردند؛ رقمی رکوردشکن که نشان میدهد همچنان جذابیت عمومی برای چنین رویدادهایی بالاست، حتی اگر آثار در نهایت به دست مجموعههای خصوصی بازگردند.
نیکول کیدمن شاید هنگام همکاری با AMC درباره «جادو» صحبت کرده باشد، اما بهنظر میرسد بازار هنر هنوز هم «ترفندهایی» در آستین دارد و میتواند شگفتیهایی از دل خود بیرون بکشد.
